Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

WhatsApp Image 2018-04-17 at 10.44.16

Insta-waardige ramen met Char Siu.

Voor ons Haarlemmers is het goed uit eten gaan in onze eigen stad. Of je nu zin hebt in een simpele hap in een bruin café (Bruxelles) of liever in de watten wordt gelegd in een sterrentent (Ratatouille), er is altijd wel wat te kiezen. Daarnaast kan je er neerstrijken in een Vietnamees, Japans, Thais, Ethiopisch, Chinees, Mexicaans, Spaans, Italiaans, Grieks of ik-vergeet-vast-nog-een-restaurant als je zin hebt in een buitenlandervaring. Kortom, er valt weinig te klagen als je in Haarlem woont (misschien alleen over de hondenpoep op straat maar dat heeft gelukkig niets met eten te maken).

En toch moet je voor sommige eetervaringen echt naar de Grote Stad. Haarlem is ergens diep in ’t hart een provinciestadje gebleven en dat merk je aan het gebrek aan echt leuke, hippe clubs maar ook aan het gebrek aan eettentjes met een “randje”. Voor dat randje moet je naar de Grote Stad. Amsterdam, in ons geval.

En zo kwam het dat ik afgelopen zondag samen met mijn oudste zoon naar de Ceintuurbaan in Amsterdam reed voor een bak echte Japanse ramen, een soort goed gevulde noedelsoep. Ik was daar al een keer eerder geweest op uitnodiging van een goede vriendin die net zoveel van eten houdt als ik, en toen ik thuis kwam met foto’s van bakken dampende ramen, verklaarde mijn oudste dat hij groen zag van jaloezie. Ik deed de belofte dat we er een keer samen zouden gaan eten en zo geschiedde.

WhatsApp Image 2018-04-17 at 10.40.32Sora Sapporo Ramen is een onooglijk zaakje dat ingeklemd zit tussen een muur en een trap aan de Ceintuurbaan 49. Als je niet oppast, loop je er zo voorbij. Vervolgens moet je langs twee van die flappen stof die in je gezicht wapperen bij het binnenkomen (waar is dat voor?? Japankenners meld u!) om daarna vast te lopen in een piepklein, heet zaakje dat vol zit met Aziaten.

En dan begint, na je tussen de opgepropte tafeltjes op Japannerformaat (en dat ben ik zeker niet) te hebben gewurmd en het plakkerige en grotendeels onleesbare menu te hebben bekeken, het grote eetfestijn.

WhatsApp Image 2018-04-17 at 10.39.48Mijn zoon en ik lieten eerst wat hapjes aanrukken: kimchi (gefermenteerde kool) , takoyaki (een soort bitterballen met inktvis) en gefrituurde garnalen, gewoon om er even in te komen. En daarna bestel je natuurlijk ramen, die beschikbaar is in talloze varianten: met en zonder miso, speciale sojasaus, met varkensvlees, hete saus, kip, een eitje, speciale olie met bosui, Japans zout… en het eindresultaat is zonder uitzondering ontzettend heet, troostend en lekker. En een kok die bedenkt om zo’n dampende kom geluk af te toppen met een klont roomboter, verdient wat mij betreft sowieso de Nobelprijs voor de vrede.

En mocht je op basis van de foto’s denken: dat lijken best grote bakken, dan klopt dat. Mijn zoon en ik kregen de enorme teilen met ramen dan ook niet leeg maar gelukkig bood de vriendelijke serveerster aan om alles mee te nemen in een doggy-bag.

En zo reden we weer terug naar de provincie, met een bak ramen tussen de benen geklemd, licht kreunend maar vooral heel vredig.  De rest van de week eten we maar even geen roomboter meer.

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: