Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

img1429118002225

Kokend ploeterende ouders: HOUD MOED! Dit stukje is er om jullie een hart onder de riem te steken.

Koken voor je kind kan namelijk de meest stabiele ouder tot wanhoop drijven. Gerechten die op maandag nog prima in het hongerige kindermaagje verdwenen, kunnen op woensdag heel makkelijk tot kokhalzen leiden. En wordt er voor het diner aangekondigd dat de honger echt zo heel verschrikkelijk erg is dat de dood nabij lijkt (en je dus een paar piepers extra schilt), tijdens het eten zelf wordt er lusteloos een halve aardappel naar binnen geprikt omdat “aardappels ineens niet meer zo lekker zijn”. En gaat je kind een keer bij een ander eten, dan blijkt dat daar probleemloos kilo’s asperges naar binnen worden gewerkt, terwijl diezelfde groente thuis tot opstand en rebellie leidt. Kortom, de eetlust van het kind is onvoorspelbaar.

Enkele jaren geleden besloot ik dat ik daar dus geen rekening meer mee ging houden. Ik kookte vanaf dat moment wat ik lekker vond en mijn zoons moesten daar maar genoegen mee nemen. En natuurlijk betekende dat ik soms met een paar zure gezichten aan tafel zat, maar het betekende ook dat mijn zoons af en toe voor leuke verrassingen zorgden.

Zo had ik vandaag zin in zalm. Met zeewiersalade. En dus bakte ik een moot zalm op de huid, bluste die af met sojasaus en versierde ‘m met een pluk zeewier, met de gedachte dat die er weer makkelijk af te halen zou zijn. De heren bliefden namelijk tot voor kort geen zeewier (“wat is DAT, mam?!”, voorzien van bijpassende walgende blik) en Japanse sojasaus vonden ze eigenlijk ook maar zozo. En toen kwam dus de verrassing: “Dat zeewier, mam, dat is LEKKER!! En die vis, die is ook heel jammie! Die moet je ALTIJD zo maken!” De borden gingen binnen leeg binnen twee minuten.

Ik wist even niet meer wat ik moest zeggen. Of misschien toch wel: de aanhouder wint, lieve mede-ouders. Denk daar maar aan als je peuterdochter weer een handje vol asperges door de kamer keilt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: