Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

img1428827705868Lang, lang geleden werkte ik als assistent op de afdeling beleggingen van de Rabobank. De dagen waren lang en saai, mijn baas arrogant en al snel bleek dat je mij niet moet inhuren om cijfers bij te houden en spreadsheets in te vullen. Het was tijd voor een andere baan. Via een advertentie in de krant kwam ik terecht bij een medisch bedrijf en ondanks mijn totale gebrek aan ervaring, werd ik toch aangenomen als vertegenwoordiger. En wat bleek: het verkopen van de producten bleek vooral plaats te vinden in de operatiekamer zelf en zo kwam ik, nerveus bibberend, voor het eerst op de OK terecht van het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis en maakte kennis met de strenge regels van het leven daar. Ik leerde over de mensen die “steriel stonden” en dat je die onder geen beding mocht aantikken (ook niet met je schouder tijdens het meekijken want dan werd er zuchtend een extra steriele strook stof over de besmette schouder geplakt), over de cirkel van assistenten eromheen die op acrobatische wijze producten uit hun verpakking in het steriele veld wisten te goochelen, over de sterrenstatus van de operateur en de positie van de vertegenwoordiger in die ingewikkelde wereld. En wat bleek? Ik kon prima tegen al die geopende wonden, bloedende levers, botzagen en de geur van verbrand vlees en werd bij mijn vaste klanten een gewaardeerde aanwezige bij het spektakel op de OK.

Gisteren voelde ik me weer die 28-jarige vrouw die met zweetplekken onder haar oksels de operatie-afdeling van het AvL betrad. Ik was namelijk door de chef van het Brouwerskolkje, een mooi restaurant in Overveen, uitgenodigd om een middag en een avond te komen proefdraaien en zo kwam het dat ik gistermiddag ineens 45 borden met carpaccio stond te snijden, die ik in mijn zenuwen steevast “rosbief” noemde. Ik maakte kennis met de ongeschreven regels in de keuken. Dat je “achter” moet roepen als je je met de handen vol achter iemand langs wurmt. Dat je nooit, maar dan ook nooit zomaar het mes van een andere kok mag pakken. Dat je altijd moet antwoorden als de chef je iets in de hectiek vraagt. Dat je aan de “koude kant” de voorgerechten en de desserts maakt.

En wat bleek? Ik maakte gewoon prima bordjes met rosbief, ehhh, carpaccio, ik kreeg complimenten over mijn snijwerk, ik maakte grappen met de afwasser, leverde snel goede borden met voorgerechten aan en de chef vroeg me na afloop of ik weer snel terug wilde komen.

En zo zie je maar: soms moet je door een paar zweetplekken en trilhandjes heen om een stapje verder te komen in je leven.

Een gedachte over “OPERATIEKAMER VERSUS KEUKEN

  1. Wat leuk zeg! Veel succes en plezier daarin verder!

Laat een reactie achter op Boter, kaas & eieren Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: