Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

img1410370220379Afgelopen zaterdag deed ik een impulsaankoop. Ik was met mijn gebruikelijke culistrooptocht door de stad bezig toen mijn oog viel op een grote bak vol met mooie groene bloemen: artisjokken. Nu had ik nog nooit eerder gekookt met deze wonderlijke groente, maar omdat ik eerder in mijn Cordon Bleu Handboek had gelezen hoe je ze moet slachten en klaarmaken, besloot ik in een opwelling om er 1 mee te nemen naar huis. Toen de artisjok eenmaal in mijn koelkast lag, wist ik eigenlijk niet meer zo goed wat ik er nu mee wilde gaan doen. Hij paste niet bij de zondagse Boeuf Bourguignon met aardappels a la tartare, hij paste niet bij de maandagse andijviestamp met kaasworstjes en ook al niet bij de macaroni met ham, kaas en geroosterde courgette met notenpesto van dinsdag. Alhoewel, waarschijnlijk had ik de artisjok ook prima kunnen serveren met dezelfde notenpesto erop maar daar had ik dus gewoon geen zin in.

Vandaag ontkwam ik er niet aan. De artisjok keek mij bij iedere opening van de koelkast verwijtend aan en dus serveerde ik ‘m vandaag bij de gehaktpasteitjes, samen met 2 puntpaprika’s in een soja-chili-sesamdressing en een bord vol tomaten met peper en zout. Ik sneed braaf tweederde van de bovenkant van de artisjok, verwijderde het steeltje en kookte ‘m daarna een minuut of 20 in zout water met wat citroensap. Daarna plukte ik wat van het hart eruit, op zoek naar het “hooi” en zette het ding op tafel, samen met de door Cordon Bleu geadviseerde vinaigrette.

En zoals dat gaat met impulsaankopen: daar krijg je meestal spijt van. De artisjok smaakte naar het zure broertje van de spruit en dus verdween hij lichtjes aangekloven en vooral ongegeten – maar wel in gezinsverband getest- weer in het ronde archief.

De gehaktpasteitjes (gevuld met een mengsel van fijngesneden prei, rul gebakken gehakt en twee flinke lepels van Jonnie Boers piccalilly) smaakten heerlijk maar die artisjokken komen op mijn zwarte lijst, samen met de portobello en bataat. Artisjokken staan prachtig in een vaas, maar eten? Nah.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: