Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

Photo 02-06-14 19 21 09In culinair opzicht was de afgelopen week om te huilen. Ik noem tosti’s, ik noem voorverpakte pannenkoeken en ik noem de Thuisbezorgd Thai. In het weekend was niet veel beter: op vrijdag liet ik me bedienen door vrienden die cocktails voor me shaketen en vlees barbecueden en op zaterdag werden de calorieën geleverd door de vele biertjes die ik in mijn keel goot tijdens een zomers technofestival aan de Haarlemse Veerplas. Dat ik me zondag slapjes probeerde te revancheren -met houten hoofd, bedenk dat wel- met een uitgebalanceerde en hypergezonde Indiase rundvleescurry met kikkererwten, mag dan natuurlijk geen naam meer hebben. Ik had gefaald, als kok en als moeder.

Het was dus vandaag tijd om de handen uit de mouwen te steken en de week af te trappen met iets gezonds, iets culinairs en baanbrekends. Iets met pistachepesto dus. Ik kwam gisteren tijdens het neuzen naar geschikte ideeën voor mijn singles-tapasworkshop (ben je single en wil je van mij leren hoe je tegelijkertijd tapas maakt EN de liefde van je leven versiert, kan je je nog opgeven; er is nog plek woensdag) een oud recept tegen voor een spinaziesalade met geroosterde groente, buffelmozzarella en pistachepesto. Het water liep mij in de mond. Deze salade is een mooie combinatie van zachte smaken, ultragezond en ziet er ook nog eens prachtig uit, kortom, de ideale maaltijd om mijn wangedrag van vorige week weg te poetsen. Om mijn gezin nog extra te verwennen, maakte ik er ook nog een pan met rundergehaktballetjes bij die ik vulde met munt en ui en liet drijven in een dikke tomatensaus met balsamico-azijn.

Maar.

Toen ik de schalen op tafel zette, bedacht ik met een schok dat ik de koolhydraten vergeten was, een onvergeeflijke fout als je een mannenhuishouden bestiert. Er keken mij dus ook drie paar beschuldigende ogen aan, want waar was het brood, WAAR was de pasta OF DE RIJST?! Bovendien konden de heren de zachte smaken van de mooie salade helemaal niet waarderen, de mozzarella was vies, de pistachepesto (pistachenoootjes roosteren, daarna in de foodprocessor met Parmezaanse kaas,olijfolie,  zeezout en peper) smaakte naar niks, er waren te weinig muntballen en waarom waren er geen aardappels bij?!

En alhoewel ik zelf heb zitten genieten van mijn mooie maal, is mijn schuldgevoel nu dus nog steeds niet weg. Morgen maar weer een nieuwe poging wagen met een aardappel-pasta-rijst-lasagna met een toefje basilicum. En brood.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: