Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

img1392405053178Wij doen hier in huize Daalhuizen-Martin niet aan Valentijnsdag. “Commerciële onzin. Geldklopperij”, brommen we ieder jaar. “Wij zijn gewoon altijd lief en romantisch tegen elkaar”, zeggen we aan het einde van de week tegen elkaar, waarna we verward wakker schrikken met de afdruk van  de bank in ons gezicht en een klein kwijlspoortje op de leuning omdat we ondanks de zombie-slasher-meets-SciFi film die we op hadden gezet, toch in slaap waren gevallen.

Ik begon de dag daarom met een milde afkeur voor alle Valentijnsberichten die op Facebook suikerzoet over mijn beeldscherm kropen, maar in de loop van de dag begon er toch wat te knagen. Want waarom doen we eigenlijk zo brommerig over Valentijnsdag? We vinden elkaar toch gewoon lief en dan mag je dat af en toe wel eens benadrukken? Toch?

En toen ik keek naar de verlepte rozen die mijn lief mij had gegeven op onze 9-jarige trouwdag (10 februari), een dag die ik zonder enige romantiek koortsig vol had gehoest, en ook nog eens ontdekte dat er nog steeds een fles sjampoepel in de koeling klaar stond voor een romantisch moment bij kaarslicht dat maar niet viel in te plannen deze week omdat er hier ook nog een vader logeerde en er in de avonduren 8 sollicitatiegesprekken moesten worden gevoerd voor Soep & Sla, besloot ik: dit zou een romantische avond worden, al zou ik er verdomme dood bij neer vallen!

En zo kwam het dat ik vanmiddag noest deeg stond te kneden voor 2 versche stokbroden, in de rij stond bij de Marqt voor een peperdure, blije biologisch-dynamisch-duurzame kip en thuis kwam met 2 prachtige flessen witte wijn. Erbij maakte ik heerlijke citroen-aioli en Salade Nicoise schuitjes met zonder tonijn (die was op, blijkbaar een typisch Valentijnsgerecht) en ik zag mijn man genieten. Hij keek met omfloerste blik in mijn ogen en ik in de zijne…ik voelde de romantiek opborrelen tussen het gebabbel van de kinderen door…

Straks trekken we die fles Mercier champagne open en dan zal het niet meer lang duren voordat we weer verkreukeld tegen elkaar aan leunend wakker schrikken van de aftiteling van World War Z. Want uiteindelijk zijn wij gewoon twee geliefden met 2 jonge kinderen, 2 drukke banen en 2 magen vol met kip, stokbrood en witte wijn. En daar kan geen Valentijn tegenop.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: