Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

foto (7)Een van de beste uitvindingen van de laatste jaren is Whatsapp. Het heeft even geduurd voordat ik het ontdekt had, maar toen ik de app eenmaal op mijn telefoon had geïnstalleerd, was ik niet meer te stoppen. Ik ben dol op Whatsappgroepen en beleef geen groter genoegen dan na een avond internet-of  telefoonloos te hebben doorgebracht, 531 ongelezen berichten aan te treffen op mijn telefoon. Hoe nuttelozer de berichten, hoe beter.

Een van de Whatsappgroepen waar ik extra dol op ben, is de “Julia”-groep die ik samen met 2 vriendinnen heb. We delen hierin geen nutteloze nonsens maar onze ervaringen met de recepten uit Het Boek van Julia Child. Zo berichtte 1 van de dames gisteren dat ze de “Blanquette de Veau a l’ancienne”  (BdValA) had gemaakt (blz 328), en geserveerd met tagliatelle en groene sla. En omdat het gerecht niet alleen heel sjiek klonk maar ik ook nog eens mijn ouders op bezoek kreeg, leek me dit een geschikt gerecht voor vandaag. Ouders zijn er om verwend te worden!

Zoals heel veel gerechten uit het boek was de BdValA vooral een oefening in het vuil maken en weer schoon boenen van vele pannen. Het kalfsvlees moest eerst worden gepocheerd gedurende 2 minuten, daarna afgespoeld en de pan ook. Daarna moest het vlees 1,5 uur trekken met wat groenten, fond en kruiden en moest vervolgens worden afgegoten met behoud van de ontstane kalfsfond. De fond moest apart worden gewaard in een pan. Simultaan moesten er -in een andere pan uiteraard- 15 sjalotten worden gestoofd in een mengsel van kruiden, roomboter, bouillon en wijn, waarna deze ook weer werden afgegoten. De uien konden daarna bij het vlees. Daarna maakte ik in een nog niet gebruikte steelpan een roux van roomboter en bloem, waar de warme kalfsfond bij gegoten moest worden. Hierin ging een doosje champignons, die na 10 minuten weer in de pan met het vlees werden gedaan (volgt u het nog, we zijn er bijna). De warme veloute die overbleef, werd weer lepel voor lepel bij een mengsel van eierdooiers en slagroom gedaan (een mengsel dat klaar stond in weer een andere pan), en dat moest weer met bij het vlees.

Inmiddels was ik 6 pannen verder en zoveel pannen heb ik niet eens. Voor een begrijpelijke versie van bovenstaand recept verwijs ik dan ook graag naar het boek van Julia. Het enige dat je moet onthouden, is dat mijn ouders een heerlijke pan (die ene pan, waarmee ik begon) met romig kalfsvlees voor hun neus kregen, die helemaal op ging. Vooraf serveerde ik een knolselderij salade uit het boek “Echt Eten” van Jonathan Karpathios, voorzien van een chaotisch gepocheerd ei. Ik had namelijk gisteren een geinig pocheerhulpje in de kookwinkel op de kop getikt maar had niet helemaal door hoe handig dit ding eigenlijk zou moeten zijn. Gelukkig smaakte het eitje lekkerder dan dat het eruit zag. De pan die ik ervoor had gebruikt, was helaas wel heel erg vies geworden en dat terwijl mijn moeder al zoveel af te wassen had.

Bij de toet had ik flink uitgepakt: ik maakte een taart met citroen-ricotta en een marsala-kaneel-dadel topping. In een springvorm dus geen pan.Verrukkelijk, vooral omdat ik een dolle bui er ook nog vanilleijs met Bastognekoeken bij had gedraaid.

Volgens mij gingen mijn ouders voldaan naar huis. Ik interpreteerde de glazige blik in mijn vaders lodderige ogen tenminste als de blik van iemand die lekker had gegeten. Zelfs mijn moeder ging ondanks het vele afwassen als een ogenschijnlijk gelukkig mens naar huis. Zo niet, dan hoor ik dat graag via de Whatsapp.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: