Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

img1389858457110Gisteren bezocht ik de Horecava. Een evenement van mythische proporties voor iedere culifreak. Een bacchanaal, waar aan het einde van de dag bezopen bezoekers met een steekwagen worden weggevoerd en waar achter de stands van Heineken en Bacardi vele Nederlandse burgers verwekt zijn. Waar tout culinair Nederland rondloopt en waar je de hele dag heerlijk kan snaaien. Althans, zo was de Horecava in mijn hoofd.

Op dat gesnaai na viel het allemaal reuze mee. Nu waren Janet, mijn compagnon, en ik, verstandige veertigplussers als we zijn, goed voorbereid in de RAI verschenen. We hadden een schema van alle bedrijven die we wilden bezoeken en werkten deze lijst slaafs af, ondertussen snoepend van alles wat we onderweg tegenkwamen. We vergaapten ons bij de grootkeukens, waar StarTrek-achtige apparaten volautomatisch ravioli in kokend water lieten zakken en die bediend werden door smetteloze koks die via hoofdmicrofoontjes uitlegden hoe de tiptoetsen op het computergestuurde kooksysteem werkten. We lieten ons inpakken door de meneer van mooiste groentemolen ooit en die ons liet zien hoe je van een winterwortel zonder enige moeite een kunstwerkje maakt. We aten Flammkuchen, de nieuwste trend in de keuken en besloten deze direct aan het assortiment toe te voegen. We liepen langs de mooiste keuken ooit, met een ingebouwd geil barbecue-ei, 354 inductieplaten en diamantgeslepen warmhoudkasten en waar Janet mij huilend weer vanaf moest trekken omdat een keuken van 90.000 euro toch echt boven budget was.

Ook proefden we allerlei soorten brood, lieten ons in de war brengen door de vertegenwoordigers van verpakkingen, liepen af en aan naar de stand van Ad van Geloven voor een hete bitterbal en luisterden geduldig naar een lange verkooppitch van een koffiemeneer, die maar niet wilde horen dat we toch echt geen koffie gingen verkopen. Voor de hal “Nachtleven” hadden we helaas geen tijd meer en dat was maar goed ook want anders had je mij met een steekwagen naar mijn auto moeten brengen.

De dag sloot ik in stijl af. Op uitnodiging van een lieve vriendin reisde ik van de RAI naar de Ringdijk, waar ik in restaurant La Vallade met mijn vermoeide neus in een warm Frans eetbad viel. Ik at er de perfecte steak tartare, skrei met zuurkool, een kaas die volgens mijn vriendin smaakte naar een kinderboerderij en een killer dessert met chocoladetaart. Liefdevol, kneuterig en heerlijk en dat allemaal zonder computergestuurd diamantgeslepen bereidingssysteem. Godzijdank!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: