Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

foto (2)Het kerstmenu voor vandaag was bepaald door de kinderen. Ik had ze een paar weken geleden hun kookboek laten inkijken en daaruit hadden ze hun ideale kerstmenu samengesteld. Ja, ik hoor jullie proesten: Hebben mijn kinderen een eigen kookboek?! Inderdaad, mijn kinderen hebben een eigen kookboek. Dit boek heeft mijn man een keer meegenomen uit de supermarkt en er staan verrassend leuke recepten in. Helaas wordt het boek ontsierd door tenenkrommend zoete foto’s van de schrijfster van het boek, ene Annabel Karmel, die bij verschillende recepten samen met een keur aan etnisch verantwoorde kindekes suikerzoet staat te poseren. In dit boek zijn alle kinderen lief en wordt er niet geknoeid. Een schril contrast met mijn kookavond met de kinderen. Die hadden namelijk gisteren een giga-doos met monster-zombie-SciFi- Lego gekregen en die gingen ze vanmiddag met hun vader in elkaar zetten. Daar sta je dan als moeder met je honingcakejes met fondanten bijtjes en je tomatensoep met lachende gezichtjes.

Kort gezegd: op 2 cakejes na heb ik het hele menu in mijn eentje staan koken en lagen de mannen in de woonkamer hun Lego te bouwen onder het uitstoten van allerlei oorlogskreten. Nee, in mijn keuken werd er niet suikerzoet geposeerd met een schone pollepel…

Het eten was ondanks alle SciFi-monsters wel heel lekker. We openden met een verse tomatensoep met lachende gezichtjes en erbij suikermaiskoekjes. Daarna aten we krulfrietjes en zalm, gemarineerd in honing, gember en sojasaus, een keuze waar de kinderen spijt van hadden want ze aten liever de Victoriabaars van hun vader op. Voor de toet waren de kinderen niet tot een eensluidende keuze gekomen dus had ik besloten ze beide maar te maken. En zo aten we op eerste kerstdag 2013 honingcakejes met door moeders gefreubelde bijtjes erop (had ik al eens gezegd dat ik gemier met fondant en garneerstiften verschrikkelijk stom en irritant vind?!) en daarnaast stukjes banaan die door de Tonychocolonely waren gehaald en daarna waren begooid met hagel en koekkruimels.

Volgens mij vonden de kinderen het wel lekker. Ik hoop dat ze over een jaar of 20 nog eens met liefde terugdenken aan hun oude moeder die zo liefdevol hun kerstdiner stond te koken terwijl zij hele Lego-oorlogen uitvochten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: