Lizzy proeft Haarlem- en omstreken

Lizzy proeft in Haarlem (en omstreken) voor jou. Zodat jij alleen de lekkere dingen kunt kiezen.

fotoBONJOUR!  Uitgerust, ontspannen en volledig doorgebubbeld was het vandaag weer tijd om de handen uit de mouwen te steken. De kinderen gingen weer naar school, dus er moesten weer bammen gesmeerd worden, fruit schoongemaakt en kinderen uit bed worden gesleurd. Op kantoor wachtte mij uitgevallen telefoons en afgezegde besprekingen dankzij de storm.

En dus was er nog tijd om zuchtend te mijmeren over al het moois dat we dit weekend hadden gezien. Hoe luxe champagne ook is, in de Champagnestreek merk je daar weinig van. Op de chiques ontvangstplekken van huizen als Moët & Chandon na, zijn de meeste champagnehuizen niet meer dan boerderijen waar ze ook een klein lokaaltje hebben voor het proeven van de champagne. Zo ook bij Serge Faÿe, een bijzonder aardige en tikkeltje verlegen boer die ons op zijn Crocs zijn kelder liet zien en zonder wollig geklets vertelde over de druivensoorten die hij gebruikt had voor het maken van zijn champagnes.

Helaas zijn er altijd mensen die het dan toch wollig willen maken en dus zaten mijn man en ik ons te verkneukelen over de kakkige en oh zo domme meneer die tijdens de proeverij bij Serge uitgebreid zat te ruiken, te walsen en te gorgelen met zijn bubbels. Allemaal nogal suf als je weet dat champagne weinig geur heeft en je daar dus ook moeilijk dingen over kan roepen als “wat een ffijn ffruitig bouquet zaaahg”, je niet met champagne moet walsen omdat je dan de bubbels eruit klotst en dat door de aanwezigheid van diezelfde bubbels gorgelen ook niet zoveel zin heeft. En dus namen wij gewoon een grote slok, slikten die door en zeiden hard “LEKKER!”. En dat vond de kakmeneer dan weer dom van ons.

Ook bedacht ik me vandaag dat ik Fransen aardig vind. Er wordt heel wat afgeklaagd over arrogante Fransen maar ook dit weekend ben ik er, net als tijdens mijn eerdere bezoeken aan Frankrijk dit jaar, niet 1 tegengekomen. Van de gastvrouw op ons logeeradres (Les Barbotines in Bouzy, wat een feest om daar te slapen en te ontbijten), de gids die ons met 30 andere champagne-schapen door de immense kelders van Mercier leidde (in Épernay, ook een een must-see) tot de ober die ons in een grote brasserie vrolijk voorzag van biefstukken en stokbrood:  ze waren allemaal even vriendelijk en open. Als ik goed over nadenk, was dit hele weekend voorzien van een soft-focus-seventies-filter; iedereen was lief, aardig en gezellig, alles was mooi en lieflijk. En dat heeft natuurlijk niets te maken met het gegeven dat we van vrijdagmiddag tot zaterdagavond doorlopend aangeschoten waren. Nee, ze zijn echt gewoon hartstikke aardig. Die Fransen.

En dus aten we –als eerbetoon aan die lieve Fransen- vanavond een echt brasseriemaal: biefstukken met een spiegelei erop, geroosterde aardappels en een groene salade erbij.  Helaas kostte het snijden van de aardappels in aantrekkelijke Franse frietvorm mij bijna een vinger dankzij mijn razend scherpe snijmachine, knapten 2 van 4 spiegeleieren tijdens het uitserveren en bleek de kogelbiefstuk taai. Zo zonder bubbels heeft de echte wereld toch wel wat harde kantjes. KAK!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: